Mijn ode aan de Nar
“Jij vertelt de waarheid in het web van eigen waarheden
Conventies daargelaten, waar ze horen, in een kast.
Vanuit buik en hart, jouw ongezouten mening
Wat heerlijk vind ik dat!
Wanneer organisaties geen zelfregulerende reflectie meer hebben,
Ben jij noodzaak, ook al lijkt je vrijheid ontnomen en de angst regeert.
Je kent je plaats, bent niet gevaarlijk,
Je bent in moria mijn spiegel, mijn balans.
Je laat mij lachen op jouw eigen magische wijze,
en wijst mij op mijn menselijke maat.
Je brengt vooruitgang, een kantelbeweging in moeilijke tijden.
Ik zie je graag.”
Mijn ode aan de Nar
