{"id":6509,"date":"2014-02-18T13:06:16","date_gmt":"2014-02-18T12:06:16","guid":{"rendered":"http:\/\/creativemv.com\/?p=6509"},"modified":"2020-07-29T14:32:18","modified_gmt":"2020-07-29T12:32:18","slug":"econoshock","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/creativemv.com\/nl\/econoshock\/","title":{"rendered":"Econoshock, op zoek naar een duurzame maatschappij."},"content":{"rendered":"

[vc_row][vc_column][vc_column_text]\"COV_econoshock.indd\"Econoom Geert Noels wil met zijn boek Econoshock 2.0<\/a>, de stand van zaken opmaken, vijf jaar na het verschijnen van het eerste boek Econoshock en na de start van de financi\u00eble crisis. Hij komt tot de conclusie dat wereldleiders de afgelopen jaren met name bezig zijn met het bestrijden van symptomen van de crisis in plaats van de oorzaken te erkennen en aan te pakken. Keerpunten in de geschiedenis gaan gepaard met spanningen en worden overwonnen door vernieuwing: persoonlijke initiatieven met creatieve oplossingen vanuit onderop, terwijl brede maatschappelijke bewegingen uiteindelijk het bestaande van de kaart vegen en een nieuwe en duurzamere maatschappij cre\u00ebren. Dit is het proces, op zoek naar een duurzame maatschappij, dat Noels volgt in dit boek.<\/p>\n

Econoshock<\/h2>\n

Geert Noels definieert in zijn boek zes zogenaamde schokken:<\/p>\n

    \n
  1. De financi\u00eble schok<\/li>\n
  2. De ICT-schok<\/li>\n
  3. De demografische schok<\/li>\n
  4. De groeilanden-schok<\/li>\n
  5. De energieschok<\/li>\n
  6. De klimaatschok<\/li>\n<\/ol>\n

    Noels brengt met de schokken, de problemen van de begin van de 21ste eeuw in kaart. De problemen zijn bekend, maar het is soms goed om de lezer nog eens een keer met de neus op de feiten te drukken. Noels vindt dat de overheid een beslissende rol heeft in de groei van een land, maar beschrijft ook het gevaar van elke poging van de overheid om de financieel-economische cyclus te be\u00efnvloeden. Er zijn teveel be\u00efnvloedingsfactoren op dit proces om de uitkomst te kunnen voorspellen.<\/p>\n

     <\/p>\n

    Economische ontwikkeling<\/h2>\n

    Mensen hebben een (latente) behoefte om het beter te willen hebben dan een ander. Deze behoefte zorgt ervoor dat we willen groeien, innoveren en streven naar meer welvaart en welzijn. Hoe welvarender een land, hoe productiever de bedrijven moeten worden om concurrerend te blijven om de lonen en welvaart te laten groeien. Het rapport van de Global Competitiveness Index 2012-2013 (Schwab, 2012) beschrijft drie fasen, die een land doorloopt naarmate de welvaart groeit. De eerste fase betreft een \u201cfactor gedreven\u201d economie, gericht op prijsvoordeel en massaproductie. De tweede fase is een op \u201ceffici\u00ebntie\u201d gerichte economie. De productieprocessen moeten effici\u00ebnter worden ingericht en de kwaliteit van de producten en diensten wordt steeds belangrijker. In deze fase zijn van belang: het onderwijs; een aansluitende arbeidsmarkt; een ontwikkelde financi\u00eble markt; een nationale en internationale afzetmarkt; en het inbedden van de voordelen van bestaande technologie\u00ebn.
    \nIn de laatste fase, een op \u201c    innovatie<\/a>\u201d gedreven economie, kan de welvaart alleen worden behouden en zich ontwikkelen door de ontwikkeling van nieuwe of unieke producten middels geraffineerde productieprocessen en innovatie.<\/p>\n

     <\/p>\n

    Groeistrategie<\/h4>\n

    Amerikaanse econoom en nobelprijswinnaar Robert Solow zei: “Je ziet de computer overal, behalve in de statistieken van de productiviteit.”<\/p>\n

    Noels gaat in zijn boek, naar aanleiding van de opkomst van de groeilanden, in op de (economische) groei van een land. Hij beschrijft de hierboven beschreven fasering naar economische groei nog meer als gekozen strategie. Landen kunnen zich namelijk nieuwe vaardigheden eigen maken. Minder ontwikkelde landen kijken heel goed naar de meer ontwikkelde landen en ze hebben een open houding ten opzichte van de buitenwereld. Imitatie fungeert als motor voor het ontwikkelingsproces. Landen worden vervolgens creatiever en competitiever en dit leidt wederom tot meer ontwikkeling. Het streven naar groei heeft ook andere gevolgen, geeft Noels aan. China moet vijftien jaar ieder jaar een stad bouwen, die de grootte heeft van Shanghai om alle mensen te huisvesten. Noels stelt terecht de vraag: “Groeien landen omdat ze verstedelijken of verstedelijken ze omdat ze groeien?” De statistieken geven in ieder geval aan, dat in 2030 China en India 40% van de wereldeconomie bezitten. En Afrika zal hierin volgen.<\/p>\n

     <\/p>\n

    Belangrijke constateringen<\/h4>\n

    Belangrijke (economische) constateringen voor mij in het boek:<\/p>\n

    Economie & de arbeidsmarkt<\/strong><\/p>\n